Entry นี้เอาธรรมะเกี่ยวกับหลักการใช้ชีวิตครอบครัวในทัศนะของพุทธศาสนา มาโพสบ้าง (โพสแต่รูป ก็เบื่อได้เหมือนกัน)

ใครที่เป็นพ่อแม่แล้วบ้าง (ยังไม่เป็นก็อ่านได้) แล้วคุณชอบเข้าข้างลูกเวลาลูกทำผิดรึเปล่า (ผมคนนึงล่ะที่ไม่สนับสนุน) อ่ะ มาอ่านกันดีกว่า

ฆ่าด้วยรัก พ่อแม่เข้าข้างลูกเมื่อทำผิด

"ความรักของพ่อแม่ ฆ่าลูกได้" คำกล่าวนี้แม้จะขัดแย้งความรู้สึกของคนเป็นพ่อแม่อยู่บ้าง แต่ในความเป็นจริงแล้ว กลับมีลูกจำนวนไม่น้อย ที่ต้องเสียคนเพราะการให้ท้ายลูกเมื่อทำผิดนี้เอง ด้วยเหตุนี้ ในฐานะของคนที่เป็นพ่อแม่ หรือคนที่คิดจะมีครอบครัวในอนาคต ก็มีสิ่งสำคัญที่จะต้องศึกษาให้มากก่อนว่า ทำอย่างไรเราจึงจะเลี้ยงลูกได้ดี และทำอย่างไร ตนเองจึงจะไม่พลาดไปรักลูกผิดวิธี จนกลายเป็นการฆ่าลูกด้วยรักไปได้

อย่าเข้าข้างลูกเมื่อทำผิด

การที่พ่อแม่เข้าข้างลูกเมื่อทำผิด ต้องถือว่าเป็นความผิดพลาดอย่างร้ายแรง เพราะทำให้ลูกหลงคิดไปว่า "ทำดีได้ดีมีที่ไหน ทำชั่วได้ดีมีถมไป" เมื่อเด็กเติบโตขึ้นมา ก็จะมุ่งทำแต่ความชั่วเรื่อยไป ทำให้ชาตินี้ทั้งชาติของเขามีแต่ความเดือดร้อนไม่มีวันจบสิ้น

ผู้ที่เป็นพ่อแม่จึงต้องตระหนักถึงโทษของการเข้าข้างลูกเมื่อทำผิดให้มาก อย่ารักลูกด้วยด้วยการตามใจ ถ้าลูกทำผิดต้องลงโทษ ยอมให้ลูกเจ็บตัวซะตั้งแต่ตอนนี้ ดีกว่าให้ชีวิตของลูกเจ็บปวดเดือดร้อนไปตลอดชีวิต

ดังนั้น การที่พ่อแม่ไม่เข้าข้างลูกเมื่อทำผิดก็จะทำให้ลูกซาบซึ้งแก่ใจว่า ถ้าทำดี ลูกจะได้รับผลดีตอบแทนเสมอ แต่ถ้าลูกทำชั่ว ลูกจะต้องได้รับผลชั่ว ลูกจะต้องได้รับผลชั่วนั้นอย่างไม่มีวันหลีกเลี่ยงได้

เข้าใจหลักการถ่ายทอดนิสัย

การจะปลูกฝังคุณธรรมความดีให้ลูกนั้น พ่อแม่ต้องเข้าใจธรรมชาติของการถ่ายทอดนิสัยไปให้ลูกก่อนว่า มีอยู่ 2 ช่วง คือ

ช่วงแรก คือ การถ่ายทอดลักษณะนิสัยใจคอทางกรรมพันธุ์

การถ่ายทอดลักษณะนี้ต้องทำในช่วงตั้งแต่ลูกยังไม่มาเกิด โดยทั่วไปเมื่อปฏิสนธิวิญญาณจะมาเกิดในครรภ์ของผู้ใด เขาจะต้องมีกรรมคือบุญหรือบาป ใกล้เคียงกับผู้ที่จะเป็นแม่ในขณะนั้น

ดังนั้นถเคณพ่อและคุณแม่มีร่างกายแข็งแรง มีความประพฤติดี มีจิตใจดีงามแล้ว ก็มีโอกาสที่จะได้ปฏิสนธิวิญญาณที่ดีมาถือกำเนิดอยู่ในครรภ์ การอบรมลูก จึงควรเริ่มตั้งแต่ก่อนที่ตั้งครรภ์ คือคุณแม่ต้องอบรมความประพฤติของตัวเองให้ดี พร้อมทั้งกาย วาจา ใจ  สิ่งที่ไม่ดีให้เลิกเสียให้หมด รักษาศีล 5 ให้ดี เป็นการเตรียมพร้อมให้ปฏิสนธิวิญญาณที่ดีมาเกิด

นั่นคืออย่างช้าที่สุด จะต้องเริ่มอบรมตัวเองให้ดีพร้อมในทันทีที่แต่งงาน และในทันทีที่รู้ตัวเองว่าตั้งครรภ์ ก็ยิ่งต้องพยายามทะนุถนอมลูกในครรภ์ให้ยิ่งขึ้นไปอีก คือต้องมีความระมัดระวังตัวให้มาก ไม่ว่าจะเป็นการเดิน การเคลื่อนไหวทุกๆอิริยาบถ อาหารที่รับประทาน โดยเฉพาะพวกที่รสจัด พวกของหมักดองของเมา พวกยาต่างๆ หรือแม่แต่อารมณ์ที่ไม่ดี ก็ต้องระวังอย่าให้มากระทบกระทั่ง เพราะสิ่งเหล่านี้มีผลต่ออุปนิสัยใจคอของเด็กทั้งสิ้น

ช่วงที่สอง คือ การถ่ายทอดนิสัยใจคอจากสิ่งแวดล้อม หรือการอบรม

เมื่อลูกคลอดออกมาลืมตาดูโลก ต้องรีบอบรม อย่าไปคิดว่าทารกไม่รู้อะไร เพราะแม้แต่การให้นมเป็นเวลา ก็เป็นการเพาะนิสัยเด็กให้เป็นคนตรงต่อเวลา การเปลี่ยนผ้าอ้อมทันทีที่เด็กทำเปียกก็เป็นการเพาะนิสัยรักสะอาด แม้ที่สุดการพูดจาด้วยถ้อยคำไพเราะอ่อนหวานก็เป็นการเพาะนิสัยอ่อนโยน

อย่าปล่อยให้เด็กทำผิดจนเป็นนิสัย

เมื่อแรกเกิด เดกก็เป็นเสมือนผ้าขาวสะอาด เด็กจึงต้องการตัวอย่างหรือต้นแบบในการคิด การพูด และการกระทำ เมื่อสิ่งใดมาถึงก่อน เด็กจะรับสิ่งนั้นไว้เป็นแบบอย่าง ดังนั้น ถ้าเด็กได้รับแต่สิ่งที่ดีก่อน เด็กก็จะมีโอกาสทำความดีให้ยิ่งๆขึ้นไป และมีฐานกำลังความดีไว้ต่อต้านความชั่วที่เข้ามาภายหลัง ทำให้เอาตัวรอดได้ง่าย

เมื่อเด็กทำอะไรผิด ในระยะ 2-3 ครั้งแรก เด็กจะมีพิรุธให้เหนได้ชัด ทำให้เราหาทางแก้ไขได้ทันท่วงที ถ้าผ้ใหญ่ไม่รู้ หรือปล่อยละเลย เด็กก็จะเกิดความเคยชิน ทำผิดเป็นนิสัยโดยไม่มีพิรุธให้ผู้ใหญ่จับได้ ทำให้เสียนิสัยที่ดีงามไปในที่สุด

รักลูกให้ถูกวิธี

การรักลูกให้ถูกวิธีไม่มีอะไรเกินการถ่ายทอดคุณธรรมดีๆให้แก่ลูกเพื่อให้เขาเติบโตขึ้นมายืนหยัดบนโลกนี้ได้อย่างสมภาคภูมิ

คุณธรรมที่ต้องอบรมให้มาก หรืออบรมตลอดเวลาเลย ไม่ว่าเด็กโตหรือเด็กเล็ก ก็คือ

1. ปัญญา โดยฝึกให้เป็นคนมีเหตุผล รู้จักคิดพิจารณาเอง ไม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ ถ้าทำได้สำเร็จ เด็กจะมีสติปัญญาเฉียบแหลม และไม่เห็นผิดเป็นชอบ

2. ความมีวินัย โดยฝึกให้เด็กเป็นคนตรงต่อเวลา รักษาความสะอาด เป็นคนซื่อตรง มีความบริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ

3. ความเมตตากรุณา โดยอาจฝึกให้เด็กรักสัตว์ รักต้นไม้ เป็นคนอ่อนโยน มีมนุษย์สัมพันธ์ดี รู้จักให้อภัย

เมื่อเด็กได้รับการปลูกฝังสิ่งเหล่านี้มาตั้งแต่เล็ก แล้วโตขึ้นก็จะสามารถรองรับคุณธรรมความดีอย่างอื่น ที่พ่อแม่ ครูบาอาจารย์ถ่ายทอดให้ได้อย่างเต็มที่

เมื่อรู้อย่างนี้แล้ว ถ้าคุณพ่อคุณแม่คนไหนอยากจะได้ลูกดีอย่างไร ก็ให้อบรมตัวเองให้ดีอย่างนี้ก่อนที่จะมีลูก แล้วต้องอบรมตัวเองให้เคร่งครัดยิ่งๆขึ้นไป ในกรอบคุณธรรม 3 ประการ คือให้มีปัญญา ให้มีเมตตากรุณา และให้มีระเบียบวินัย ดังที่กล่าวข้างต้นแล้ว พ่อแม่ก็จะมีโอกาสได้ลูกดีๆมาเกิด สามารถเป็นต้นแบบที่ดีให้ลูกได้ และปิดหนทางที่จะฆ่าลูกด้วยรักให้หมดไป

 

จากหนังสือ...... คัมภีร์ปฏิรูปมนุษย์ ภาค ครอบครัวอบอุ่น

 

เอนทรี่นี้ขอลาไปก่อน เจอกันใหม่คราวหน้านะครับ

Comment

Comment:

Tweet

ลองอ่านหนังสือ ความทุกข์มาโปรด ความสุขโปรยปราย ของท่านวชิรเมธี เขียนเรื่องแนวๆพ่อแม่ไว้ท้ายเล่มด้วย คอมเม้นส่วนตัว ยังไง พ่อแม่ก้อคือพระอรหันของลูก

#3 By Live a Live on 2010-07-19 21:05

ผมก็ทันคำนี้ พ่อเเม่รังเเกฉัน
คนที่ผมรู้จักโดยมากมักโดนพ่อเเม่รังเเกมาทั้งนั้น
ผมด้วยรึเป่าจำไม่ได้

#2 By cesarmonsters on 2010-07-14 23:33

คิดถึงสมัยเรียนเลยค่ะ เคยเรืยนเรื่อง "พ่อแม่รังแกฉัน"

ไม่รู้สมัยนี้เค้าเรียนกันรึเปล่านะคะ

อุ๊บบบบ เค้ารู้หมดเลยว่าแก่ ลืมไป 55++big smile big smile big smile

#1 By Pat on 2010-07-12 20:32